https://blog-655.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p> </p> <p align="center">بسم الله الرّحمن الرّحیم<br />بگذار كه این باغ، درش گم شده باشد<br />گل های تَرَش، برگ و بَرَش گم شده باشد<br />جز چشم به راهی به چه دل خوش كند این باغ؟ <br />گر قاصدك نامه برش گم شده باشد<br />باغ شب من كاش درش بسته بماند <br />ای كاش كلید سحرش گم شده باشد<br />بی اختر و ماه است دلم مثل كسی كه <br />صندوقچه ی سیم و زرش گم شده باشد<br />شب، تیره و تار است و بلا دیده و خاموش<br />انگار كه قرص قمرش گم شده باشد<br />چاهی است همه ناله و دشتی است همه گرگ <br />خواب پدری كه پسرش گم شده باشد<br />آن روز تو را یافتم افتاده و تنها <br />در هیبت نخلی كه سرش گم شده باشد<br />پیچیده شمیمت همه جا ای تن بی سر <br />چون شیشه ی عطری كه درش گم شده باشد<br />سعید بیابانکی</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://blog-655.kowsarblog.ir/تن-بی-سر-غزل-شعر">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://blog-655.kowsarblog.ir/تن-بی-سر-غزل-شعر <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>عبادت غرض اصلی آفرینش است و امام معصوم سمبل و تجلی این غرض؛ و هرچه یک انسان عابدتر باشد با حرکت آفرینش هماهنگ‌تر و با معصوم مانوس‌تر می‌شود. شاید علت انس حضرت زینب (س) با برادرش امام حسین (ع) جلوه‌ای از این عبادت باشد.</p> <p> </p> <p>حضرت امام حسین (ع) در هنگام وداع به زینب کبری فرمود: «خواهرم در نماز شبت مرا به یاد داشته باش.» و نیز از امام سجاد علیه السلام نقل شده است: «عمه‌ام زینب در مسیر اسارت از کوفه به شام هم فرایض و هم نوافل خود را به جای می‌آورد و غفلت نداشت. فقط در یکی از منازل به خاطر شدت ضعف و گرسنگی، نشسته نماز خواند که بعد معلوم شد، سه روز است غذا میل نکرده، زیرا به هر اسیر شبانه روز یک گرده نان می‌دادند و عمه‌ام سهمیه خود را بیشتر اوقات به بچه‌ها می‌داد.»</p> <p> </p> <p>نوشته‌اند هیچ‎گاه، تهجد و نماز شب این بانوی بزرگ ترک نشد. در فرهنگ قرآنی نافله چیزی است که زیاده بر واجب است و از روی تفضل و تبرع انجام می‌گیرد.</p> <p> </p> <p>هنوز شهادت سیدالشهدا به سال نیامده که در مدینه قحطی سختی رخ داده است. عبدالله بن جعفر که بحر جود و کرم است و عادت بر بذل و عطا دارد، به دلیل اینکه دستش از سرمایه دنیا تهی گشته راهی شام می‌شود و به کار زراعت مشغول می‌شود، امّا زینب هر روزش گریه و داغ دل است. پس از مدتی آن علیّا مخدّره گرفتار تب وصل خانواده‌اش می‌گردد و هر لحظه بیماری او شدّت پیدا می‌کند تا اینکه نیمه ظهری به همسر خود عبدالله می‌فرماید: بستر مرا به زیر آفتاب در حیاط قرار بده!</p> <p> </p> <p>عبدالله می‌گوید: به این وصیّت عمل کرده و او را در حیاط جای دادم که متوجّه شدم چیزی را روی سینه خویش قرار داده و مدام زیر لب حرفی می‌زند. پس به او نزدیک شدم، دیدم پیراهنی پاره پاره و خونین که یادگاری از برادرش حسین (ع)بود روی سینه نهاده ناله او حسین، حسین، حسین بود، لحظاتی بعد او وارد بر حریم اهل بیت النبوة گشت و کارنامه عمرش به خیر و سعادت ختم شد.</p> <p> </p> <p>بدن مطهر آن بانوی بزرگوار در همانجا دفن شد و مزار ملکوتی آن حضرت اینک زیارتگاه عاشقان و ارادتمندان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام است.</p> <p>منبع:خبرگزاری ایسنا</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://blog-655.kowsarblog.ir/عبادت-حضرت-زینب-سلام-الله">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://blog-655.kowsarblog.ir/عبادت-حضرت-زینب-سلام-الله <p style="text-align: center;"><img style="vertical-align: middle;" src="/media/blogs/blog-655/Tulips.jpg" alt="صبح همتون بخیر" width="200" height="250" /></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://blog-655.kowsarblog.ir/گل-باش-2">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://blog-655.kowsarblog.ir/گل-باش-2